:: เฟรชชี่
posted on 05 Jul 2008 23:50 by cissy-dizzyworld in ulive
เฟรชชี่ ณ. ICT ศิลปากร
จบไปแล้ว
กับการรับน้องอันแสนจะเหน็ดเหนื่อย
ที่ทุกๆวันต้องคอยมานั่งระแวงว่า วันนี้พี่ว้ากจะลงหรือไม่!
คงไม่มีใครชอบ กับการที่ใครก็ไม่รู้มายืนตะโกนใส่เราปาวๆ
แต่เมื่อวันนั้นผ่านมา ความรู้สึกที่เกิดขึ้นมันมีค่ามากกว่านั้น
พี่ที่เคยดุ ตะโกนใส่หน้า และเมินเฉยเมื่อเวลาเรายกมือไหว้
กลายเป็นพี่ ที่ยิ้มให้เรา รับไหว้เรา และดูแลเราต่างๆ นานา
ฉันไม่รู้ว่า ที่อื่น เป็นยังไง แต่ที่นี่ ที่ " ไอซีที ศิลปากร "
การรับน้องถือเป็นเรื่องดีๆ ที่ต้องจดจำ
รุ่น 6
กว่าจะได้มา เสียทั้งเหงื่อ ทั้งน้ำมูก น้ำตา
แล้วถามตัวเองว่า ภูมิใจไหม? มันเต็มตื้นจนบอกไม่ถูก
การรับน้อง ทำให้เราได้มองเห็นอะไรๆมากมาย
และเป็นอีกครั้งที่ได้รู้สึกถึงการเติบโตของตัวเอง
ถ้าไม่มีการรับน้อง หลายๆคนคงไม่ได้มาเป็นเพื่อนกัน
คงเป็นเรื่องยาก ที่จะทำให้ คน 100-200 คนมารวมพร้อมๆกัน
แต่ครั้งนึง เราก็เคยรวมกันได้ สมกับเป็น "คณะเดียวกัน"
เสียดาย
สำหรับคนที่ไม่เข้ากิจกรรมรับน้อง
ก็อยากบอกว่า มันน่าเสียดายมากจริงๆ ที่ไม่ได้สัมผัสความรู้สึกนั้น
สิ่งที่ได้ยินจากคำบอกเล่า มันไม่อาจจะเข้าใจได้ดีเท่ากับ
การที่เราได้พบเจอมากับตัวเอง สุดยอดๆๆๆๆๆๆ
แล้วจะได้รู้ ว่าการหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งน่ะ มันเกิดขึ้นยังไง
คิดดู คนที่ตะคอกใส่เรา ด่าเราว่าไม่ได้เรื่อง สารพัน
ในวันนึงคือคนที่มาคอยช่วยเหลือเรา
คนที่เรียกเราตลอดเวลาว่า คุณ และวันนึงเขาเรียกเราว่า "น้อง"
รู้สึกดีเป็นบ้าเล้ยยยยยย ^__^
ตอนนี้
หมดรับน้องแล้ว แต่ก็ยังเป็นเฟรชชี่ปีหนึ่ง
ผ่านไปไวเหลือเกินนะเวลา
ไวจนไม่รู้ว่า ตกหลุมรัก ไอซีที ศิลปากรตอนไหน
เฮ้ออออออออออ
edit @ 6 Jul 2008 16:23:32 by ”• dhy ”•
edit @ 8 Jul 2008 10:12:28 by ”• dhy ”•